แผลพุพอง (Impetigo) — ผิวหนังติดเชื้อแบคทีเรีย สาเหตุ อาการ และการรักษา

แผลพุพองหรือ Impetigo เป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรียบนผิวหนังชั้นตื้นที่พบบ่อยที่สุดในเด็กอายุ 2-5 ปี เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Staphylococcus aureus และ Streptococcus pyogenes โรคนี้ติดต่อได้ง่ายมากผ่านการสัมผัสโดยตรง หากไม่ได้รับการรักษาอาจเสี่ยงต่อการติดเชื้อลุกลาม

อาการของแผลพุพอง

แผลพุพองแบ่งเป็น 2 ชนิดหลัก:

1. Non-bullous Impetigo: เกิดตุ่มเล็กๆ แตกออกเป็นสะเก็ดสีน้ำตาลคล้ายน้ำผึ้ง มักเกิดที่ใบหน้าหรือรอบปาก

2. Bullous Impetigo: เกิดตุ่มใสขนาดใหญ่แตกเป็นแผลอักเสบ เกิดจากเชื้อ Staphylococcus aureus ชนิดที่หลั่ง Toxin

การรักษาแผลพุพอง

การรักษาใช้ยาปฏิชีวนะเป็นหลักสำคัญ:

ยาทาภายนอก: Mupirocin 2% ไม่เกิน 5-7 วัน หรือ Fusidic Acid สำหรับแผลพุพองเล็กๆ ที่ไม่รุนแรง

ยารับประทาน: Amoxicillin-Clavulanic acid หรือ Cephalexin รับประทาน 7-10 วัน สำหรับแผลพุพองหลายจุดหรือรุนแรง

การป้องกันแผลพุพอง

ล้างมือบ่อยๆ ด้วยสบู่และน้ำ ไม่แกะสะเก็ด นักเรียนที่ป่วยควรหยุดพักจนกว่าจะหาย หลีกเลี่ยงการใช้ของส่วนตัวร่วมกัน และตัดเล็บมือให้สั้นเสมอ เพื่อลดโอกาสเชื้อเข้าผิวหนัง

เอกสารอ้างอิง: Koning S, et al. (2012). "Interventions for impetigo." Cochrane Database Syst Rev 1:CD003261. | Stevens DL, et al. (2014). "Practice guidelines for the diagnosis and management of skin and soft tissue infections." Clin Infect Dis 59(2):147-159.