แผลเรื้อรัง (Chronic Wounds): เมื่อแผลไม่ยอมหาย สาเหตุและการดูแลที่ถูกวิธี
- 23 เม.ย.
- ยาว 1 นาที
แผลเรื้อรัง (Chronic Wounds) หมายถึงแผลที่ไม่หายภายใน 3 เดือน แม้จะได้รับการดูแลตามมาตรฐาน โรคนี้ส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตอย่างมาก ทั้งในแง่ความเจ็บปวด ค่าใช้จ่ายในการรักษา และความเสี่ยงต่อการติดเชื้อรุนแรง ในประเทศไทยที่อัตราการป่วยโรคเบาหวานสูง แผลเรื้อรังโดยเฉพาะที่เท้าจึงเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญ
ชนิดของแผลเรื้อรังที่พบบ่อย
แผลเรื้อรังแบ่งตามสาเหตุหลักได้ 3 กลุ่มใหญ่:
Diabetic Foot Ulcer (DFU) — แผลที่เท้าจากเบาหวาน เกิดจากเส้นประสาทและหลอดเลือดเสื่อม เป็นสาเหตุหลักของการตัดขาในไทย
Venous Leg Ulcer (VLU) — แผลที่ข้อเท้าจากหลอดเลือดดำไม่สามารถส่งเลือดกลับหัวใจได้ดี พบบ่อยในผู้หญิงและคนที่ยืนนาน
Pressure Ulcer / Bedsore — แผลกดทับในผู้นอนติดเตียง เกิดจากการกดทับต่อเนื่องบริเวณปุ่มกระดูก
สาเหตุที่ทำให้แผลไม่หาย
กระบวนการสมานแผลปกติต้องอาศัยการทำงานร่วมกันของหลายระบบ สาเหตุที่รบกวนกระบวนการนี้ ได้แก่:
เบาหวานที่ควบคุมน้ำตาลไม่ดี — ยับยั้งเซลล์ที่ซ่อมแซมแผล
การติดเชื้อแบคทีเรียเรื้อรัง โดยเฉพาะ biofilm
การไหลเวียนเลือดไม่ดี — ออกซิเจนและสารอาหารไปเลี้ยงแผลไม่พอ
ภาวะทุพโภชนาการ — ขาดโปรตีน วิตามิน C และ zinc
การกดทับต่อเนื่อง หรือแผลถูกความชื้นและแรงเสียดสีเป็นเวลานาน
หลักการดูแลแผลสมัยใหม่ — TIME Framework
มาตรฐานการดูแลแผลเรื้อรังในปัจจุบันใช้หลัก TIME:
T (Tissue) — กำจัดเนื้อตายออก (debridement) เพื่อให้เนื้อดีงอกใหม่
I (Infection/Inflammation) — รักษาการติดเชื้อและควบคุมการอักเสบ
M (Moisture balance) — รักษาความชื้นแผลให้พอดี ไม่แห้งเกินหรือชื้นเกิน
E (Edge) — กระตุ้นขอบแผลให้งอกเข้ามาปิด
วัสดุปิดแผลสมัยใหม่
แพทย์ผิวหนังและศัลยแพทย์ใช้วัสดุปิดแผลหลายชนิดตามสภาพแผล:
Hydrocolloid dressing — ดูดซับสารคัดหลั่ง รักษาความชื้น เหมาะแผลเรื้อรังทั่วไป
Alginate dressing — ดูดซับได้มาก เหมาะแผลที่มีน้ำเหลืองมาก
Foam dressing — กันแรงกด เหมาะ pressure ulcer
Negative Pressure Wound Therapy (NPWT) — เครื่องดูดสุญญากาศช่วยกระตุ้นการงอกของเนื้อ
การรักษาเฉพาะทางสำหรับแผลเรื้อรัง
Debridement — การตัดเนื้อตายออก อาจทำโดยศัลยแพทย์หรือพยาบาลเฉพาะทาง
Hyperbaric Oxygen Therapy — เพิ่มออกซิเจนให้แผลในกรณี diabetic foot
Skin Graft — ปลูกถ่ายผิวหนังในแผลขนาดใหญ่
Growth factors เช่น becaplermin gel — กระตุ้นการงอกของเนื้อเยื่อ
สัญญาณที่ต้องรีบพบแพทย์
ควรรีบพบแพทย์ทันทีเมื่อมี: แผลบวมแดงและร้อนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว มีกลิ่นเหม็นหรือหนองเพิ่ม มีเส้นแดงลามออกจากแผล (เสี่ยง sepsis) ไข้สูง หรือแผลขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะในผู้ป่วยเบาหวานที่ควรพบแพทย์ผิวหนังหรือศัลยแพทย์ทุกครั้งที่มีแผลที่เท้า
References
Frykberg RG, Banks J. Challenges in the Treatment of Chronic Wounds. Adv Wound Care. 2015;4(9):560-582.
Wounds UK. Best Practice Statement: Management of Chronic Wounds. 2016.
Nussbaum SR et al. An Economic Evaluation of the Impact, Cost, and Medicare Policy Implications of Chronic Non-healing Wounds. Value Health. 2018;21(1):27-32.


ความคิดเห็น